السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: شريعت)

48

هدايتگران راه نور ، زندگانى سيد الشهداء امام حسين (ع) (فارسى)

قيام عاشورا معاويه و حكومت سلطنتى بايد دانست كه خلافت در بينش اسلامى پديده‌اى موروثى نبود . امّا كسانى كه در عهد عثمان ، راه خلافت را براى خود هموار كرده بودند مىخواستند آن را موروثى كنند . روزى در مجلسى كه جمع بسيارى از بنىاميّه در آن گرد آمده و امام على عليه السلام و عثمان نيز در آن حاضر بودند ، ابو سفيان سر كردهء مخالفانى كه جنگهاى خونبارى براى جلوگيرى از انتشار اسلام بر پا كرده بود ، نيز در اين مجلس شركت جُست . او اينك شيخ بنى اميّه بود و در نزد آنان مردى محترم به شمار مىرفت . بنىاميه نيز در آن روز تنها حزب حاكم بر دستگاهها و نهادهاى سياسى حكومت اسلامى محسوب مىشدند . ابو سفيان كه ديگر بينايى خود را از دست داده بود ، با عصايى كه در دست داشت راه خويش را پيدا مىكرد . او در آن هنگام احساس كرده بود كه عمرش سر آمده و به زودى مرگ وى را در كام خود فرو خواهد برد . چون نشست از يكى از حاضران پرسيد : آيا در اين مجلس كسى غير از فرزندان اميّه حضور دارد ؟ مرد پاسخ داد : در اين مجلس غريبه‌اى نيست .